Latest / Geloof je dat ook? / Heeft God een ZWARTE vorm van humor?! 😳

Transcript

Heeft God een ZWARTE vorm van humor?! 😳 · Geloof je dat ook?

• 0:11
  Raphael: Koos.
• 0:12
  Koos: Hey, Raphael.
• 0:13
  Raphael: Hoi.
• 0:13
  Koos: Hi, en welkom luisteraars.
• 0:15
  Raphael: Ja, weer een nieuwe aflevering van...
• 0:17
  Koos: Geloof je dat ook?
• 0:18
  Raphael: Ja. Het is anders nu, hè?
• 0:21
  Koos: Ja, het is wel echt anders nu. Ik weet niet hoor, ik moet er even aan wennen.
• 0:23
  Raphael: Ja, voor die mensen die ons via YouTube, of via beeld kijken,
• 0:30
  Raphael: die zien dat we nu geen koptelefoon op onze oren hebben.
• 0:34
  Koos: Ja.
• 0:34
  Raphael: En dan mag ze ook horen we onszelf dan altijd praten en elkaar praten, maar...
• 0:37
  Koos: Precies. Dus het geluid is nu heel anders, voor ons.
• 0:39
  Raphael: Voor ons is het geluid echt heel anders inderdaad.
• 0:41
  Koos: Waarschijnlijk voor de luisteraar niet, maar goed.
• 0:43
  Raphael: Nee.
• 0:44
  Koos: Hij moet er even aan wennen.
• 0:45
  Raphael: Ja, het is eigenlijk een soort van monitoring tool, zeg maar.
• 0:50
  Raphael: Dat je kan horen of je zelf hard genoeg praat in de microfoon.
• 0:54
  Koos: Ja.
• 0:54
  Raphael: Dat je niet wegdraait en dan... Maar goed, we zitten tegenover elkaar,
• 0:57
  Raphael: dus het gebruik van de microfoon is prima zo.
• 1:00
  Koos: Nou ja.
• 1:01
  Raphael: Dus we gaan het eens een keer proberen.
• 1:02
  Koos: Ja, we gaan het zo eens een keer proberen.
• 1:04
  Raphael: Ja.
• 1:04
  Koos: Gewoon niet omdat het moet, maar gewoon omdat het kan.
• 1:07
  Raphael: Ja, zoals dat. Het klinkt echt heel anders, alsof het ook een heel ander gesprek
• 1:10
  Raphael: is of zo, lijkt het haast wel.
• 1:12
  Koos: Echt?
• 1:12
  Raphael: Ja.
• 1:13
  Koos: Precies, meer alsof we elkaar gewoon spreken.
• 1:15
  Raphael: Ja, je plaatst dat niet. Doen we altijd, maar het is nu gewoon anders.
• 1:19
  Koos: Ja, precies.
• 1:20
  Raphael: Heel bijzonder.
• 1:21
  Koos: Ja, leuk. Maar ik had bedacht, want ik ben in de Bijbel aan het lezen.
• 1:26
  Koos: En in het Oude Testament. En ik kom daar allemaal zulke bizarre dingen tegen.
• 1:30
  Koos: Dus toen had ik bedacht van, nou laat ik het zo zeggen.
• 1:34
  Koos: Ik ben benieuwd hoe jij er tegenaan kijkt. En wat ik dan over wil hebben is,
• 1:39
  Koos: vind jij dat God humor heeft?
• 1:44
  Raphael: Ja, dat denk ik wel.
• 1:46
  Koos: Ja, want hoe weet je?
• 1:47
  Raphael: Hoe weet ik dat zo zeker?
• 1:49
  Koos: Ja.
• 1:50
  Raphael: Ja, het is die standaard grap toch? Is van, ja, hij heeft jou op deze aarde
• 1:55
  Raphael: gezet. Dus hij heeft wel een gevoel voor humor.
• 1:57
  Koos: Ja, die is leuk. Ja, die vind ik mooi, die vind ik mooi.
• 2:01
  Koos: Ja, nee, oké, oké, oké. Dus die vind ik leuk, die vind ik leuk.
• 2:05
  Koos: Maar ja, nou ja, waar ik dus tegen aanloop.
• 2:08
  Koos: Ik ben aan het lezen in eerst Genesis, nu Exodus. En dat Mozes Ja.
• 2:18
  Koos: Die kreeg dus de opdracht van God om naar de faro te gaan.
• 2:23
  Koos: En dan zegt Mozes, ja maar jongen, ik kan helemaal niet zo goed praten. Weet je wel?
• 2:29
  Koos: Nou, dan zegt God nou, gooi je staf op de grond. En wat gebeurde met zijn staf?
• 2:37
  Raphael: Er werd een slang.
• 2:38
  Koos: Er werd een slang. Nou, dat is al apart toch, eigenlijk?
• 2:43
  Raphael: Ja.
• 2:43
  Koos: Dat vind ik eigenlijk wel humor.
• 2:44
  Raphael: Ja, zo bedoel ik.
• 2:46
  Koos: Ja.
• 2:47
  Raphael: Dat is wel humor dat God dat vraagt aan Mozes.
• 2:51
  Koos: Ja. Eén wel, oké. Mozes zegt van, weet je, ik kan niet zo goed praten.
• 2:56
  Raphael: Ja, maar hij zei dat toch al eerder? Dat zei hij toch al toen hij de opdracht kreeg.
• 3:00
  Raphael: En toen kreeg hij Joshua als praat.
• 3:05
  Koos: Ja, dat is allemaal in hetzelfde moment. Dus hij komt daar op een plekje.
• 3:12
  Koos: Vlakbij zijn schoonvader daar in de buurt. Toen was hij met zijn,
• 3:15
  Koos: weet ik veel, hij liep daar wat rond en ineens ziet hij daar een brandende struik.
• 3:19
  Koos: Nou, brandende struik alleen al is best wel bijzonder, toch?
• 3:23
  Raphael: Ja.
• 3:24
  Koos: Dus God openbaart zich aan Moes via een brandende struik.
• 3:28
  Koos: Dan zegt Moes van ja, maar ik kan helemaal niet zo goed praten.
• 3:31
  Koos: Dus je moet niet bij mij zijn.
• 3:33
  Koos: Ja. Dat is wat hij zegt. Hij probeert het van zich af te schuiven.
• 3:36
  Koos: Een beetje net als, nou ja, veel van mijn collega's altijd proberen het te doen.
• 3:40
  Raphael: Ja, of als een roeping in de kerk, hè? Dat als iemand zegt van,
• 3:45
  Raphael: ja, leden van de kerk die er een hoping krijgen.
• 3:47
  Raphael: Dan zeg je, ja, nee, ik ben er helemaal niet voor geschikt.
• 3:50
  Koos: Of gevraagd worden voor een toespraak.
• 3:52
  Raphael: Ja.
• 3:53
  Koos: Nou, nee, daar ben ik niet zo voor geschikt.
• 3:56
  Raphael: Ja.
• 3:57
  Koos: Nou, mogen ze precies zo? Hoe lost God dat op? Hij zegt, gooi je staf op de grond.
• 4:05
  Koos: Dat is wat hij zei. Dat was in principe zijn eerste reactie.
• 4:09
  Koos: Dus hij gooit die staf op de grond.
• 4:11
  Koos: Dus hij denkt van, wat is dit? Ja, dan pakte hij hem weer op en dan was het weer een staf.
• 4:15
  Koos: Ik vind dat, ja. Als je erover na gaat denken, vind je dat niet humoristisch?
• 4:21
  Raphael: Humoristisch?
• 4:22
  Koos: Ja, nou ja. Jij zegt, ja maar God, ik praat niet zo goed. Dan zegt God,
• 4:27
  Koos: gooi die staf op de grond.
• 4:28
  Raphael: Ja.
• 4:29
  Koos: Wat heeft dat met elkaar te maken?
• 4:30
  Raphael: Ja, dat heeft niks met elkaar te maken. Behalve van, met mij is alles mogelijk.
• 4:36
  Koos: Ja, oké. Nou, vervolgens zegt Moos nog een keer van ja, leuk met zo'n staf. Ze zien me aankomen.
• 4:43
  Koos: Gooi die staf op de grond, wordt het een slang. Ik kan nog steeds niet goed praten.
• 4:47
  Koos: Nou, zegt God, oké, komt goed. Dan zorgen we dat jouw broer meegaat en die kan dan voor jou praten.
• 4:55
  Koos: Dan maak ik, regelen we het op die manier. Ja, ja.
• 4:58
  Koos: Dan heb ik ook geen uitreden, of hoe noem je dat, geen smoesjes meer.
• 5:01
  Raphael: Nee, precies.
• 5:03
  Koos: Denkt Moos dan. Dus hij shockt die kant uit, want hij denkt van,
• 5:08
  Koos: oh jee, moet ik naar die faro toe, toch?
• 5:10
  Koos: Nou, dan gaat het gebeuren.
• 5:14
  Koos: Wat gaat God dan allemaal doen om zijn macht te tonen in feite?
• 5:23
  Koos: Eigenlijk komt het, het is een soort powerplay.
• 5:26
  Raphael: Toch? Ja, klopt, ja.
• 5:28
  Koos: Dus er zijn allerlei, dat noemen we ook wel plagen en zo.
• 5:32
  Raphael: Ja, en Christus, de god van het Oude Testament, die wist natuurlijk wel wat
• 5:39
  Raphael: er nodig was om het volk te laten vertrekken.
• 5:44
  Raphael: Dus blijkbaar waren die plagen allemaal nodig.
• 5:49
  Raphael: Op die gruwelijke wijze.
• 5:50
  Koos: Ja.
• 5:51
  Raphael: Om het zover te krijgen dat ze uiteindelijk echt mochten vertrekken.
• 5:54
  Raphael: Maar aan de andere kant. Had hij ook gewoon zo'n vuurkolom al gelijk kunnen neerzetten.
• 5:58
  Koos: Had het gekend. Weet jij nog zo wat voor plagen allemaal waren?
• 6:02
  Koos: Nou, het begon in ieder geval inderdaad met die slang. Dus daar begon hij mee.
• 6:05
  Koos: Het eerste ding van kijk. Hij gooide slang op zijn staf op de grond. Werd een slang.
• 6:12
  Koos: Maar die tovenaars van de faro. Die gooiden ook hun staf op de grond.
• 6:17
  Koos: Is het ook bijzonder? Ja, is ook bijzonder. dat dat dus kon.
• 6:21
  Koos: Maar de slang van Mozes, die eet de andere slangen van de tovenaars op.
• 6:27
  Raphael: Ja, dat is dan wel weer.
• 6:28
  Koos: En dan heeft hij weer zijn staf terug. En dan...
• 6:31
  Raphael: Ja, je hebt de bloed, de water en bloed.
• 6:32
  Koos: Dat is de volgende dan. Dus, die farao gaat zich baden in de...
• 6:39
  Koos: Ik weet niet wat voor rivier dat is. De Nijl. Het wordt helemaal bloed.
• 6:43
  Koos: Dus dat is niet zo heel erg.
• 6:44
  Koos: Maar... Ja, vind je dat niet humoristisch dan? Ja.
• 6:49
  Koos: Nee, maar als je leuk...
• 6:51
  Raphael: Ja, het zijn wel leuke plagen.
• 6:53
  Koos: Het zijn wel plagen dat je denkt van... Er zit ook een soort van...
• 6:58
  Koos: Is dat humor of is dat sarcasme? Ik vind dat interessant eigenlijk.
• 7:05
  Raphael: Sarcasme, ja. En ze hebben natuurlijk die vliegen.
• 7:09
  Koos: Ja.
• 7:10
  Raphael: En je hebt springhanen heb je nog.
• 7:15
  Koos: Springhanen, kikkers.
• 7:16
  Raphael: Kikkers heb je.
• 7:19
  Koos: Duisternis.
• 7:20
  Raphael: Ja, en de dood van de eerste wonen. En dat is dan de laatste inderdaad.
• 7:27
  Raphael: Wat de farao heeft hem natuurlijk wel een paar keer laten gaan,
• 7:30
  Raphael: maar dan uiteindelijk weer bedacht.
• 7:32
  Koos: Ja, of hij zei van nou je mag wel gaan, maar alleen de mannen.
• 7:37
  Koos: Maar goed, als we gaan, dan gaan we met z'n allen. Nou, dan mag je niet gaan, weet je zo.
• 7:42
  Koos: Of hij zegt van ja, je mag wel, ja klopt, hij heeft een paar keer gezegd je
• 7:45
  Koos: mag wel gaan, maar dan trocht hij ze toch zo'n keutel in.
• 7:48
  Raphael: Ja, wat ik persoonlijk heel erg raar vind aan het Oude Testament,
• 7:54
  Raphael: is dat het echt alleen maar het verbondsvolk is.
• 7:58
  Koos: Ja.
• 7:59
  Raphael: En alle andere... Nou... Alle andere mensen die op de wereld leven...
• 8:07
  Raphael: Die hebben gewoon dikke pech. Je mag niet eens aansluiten bij het verbondsvolk.
• 8:12
  Raphael: Dat is pas later dat dat mag.
• 8:14
  Koos: Ja.
• 8:15
  Raphael: En dan al die andere mensen die zijn dan... Je bent Egyptenaar of je bent... Weet ik veel wat.
• 8:23
  Raphael: Je woont in Oosten of je woont in Amerika. Weet ik veel wat waar je woont.
• 8:31
  Raphael: En je woont gewoon niet het verbondsvolk. Dus je krijgt ook helemaal niet die
• 8:35
  Raphael: kans om die verbonden te sluiten. En je wordt ook niet op die manier beschermd.
• 8:43
  Raphael: Dat vind ik altijd zo'n gek ding aan het Oude Testament en het Verbondsvolk.
• 8:48
  Koos: Oké. Goed, leuk voor een volgende aflevering.
• 8:51
  Raphael: Ja, sorry.
• 8:52
  Koos: Ja, ik ga het wel een beetje over mijn onderwerp heen. Dat is de humor van God, hè?
• 8:56
  Raphael: Ja.
• 8:58
  Koos: Nou, als je al die plagen bekijkt, dan denk je van, oké, dat zit ook een...
• 9:02
  Koos: Ja, ik noem dat dan best wel humoristisch. Als je ziet wat er allemaal over
• 9:06
  Koos: die Egyptenaar is uitgestort, dat is ongelooflijk.
• 9:10
  Koos: En dat ze uiteindelijk de Israëlieten wegsturen met ook nog een hoop goud en
• 9:18
  Koos: zilver en edelsteen en zo van, hup, wegwezen jullie.
• 9:23
  Raphael: Ja, uiteindelijk inderdaad. We willen niet meer, oké, jullie God is sterker dan onze.
• 9:27
  Koos: Ja, ja.
• 9:30
  Raphael: Maar hij zei dan geen God.
• 9:31
  Koos: Maar dan, ja, maar als je er even over nadenkt. Oké, ze zijn, ze gaan weg.
• 9:36
  Raphael: Ja.
• 9:36
  Koos: Uit Egypte. De faro denkt van, o jee. God, die leidt ze, die heeft alles door,
• 9:42
  Koos: die leidt ze gewoon naar de Rode Zee.
• 9:45
  Koos: Ze kunnen echt niet verder, dus ze zitten in de val.
• 9:49
  Raphael: Ja.
• 9:49
  Koos: Ja, ik vind dat ook weer een soort van humoristische scène.
• 9:54
  Koos: Want wat gebeurt er dan? Dan zegt hij van nou, hou je staf geloof ik omhoog.
• 9:58
  Koos: En dan splijt de Rode Zee.
• 10:01
  Koos: Dan kunnen ze dus over de droge bodem heen.
• 10:07
  Koos: Kunnen ze er doorheen trekken. Weet je hoe groot dat volk ongeveer was?
• 10:13
  Raphael: Nee, ik heb het volgens mij laatst nog gehoord. Maar drie miljoen of zo volgens mij.
• 10:17
  Koos: Ja, de mannen was 800.000. Alleen mannen.
• 10:20
  Raphael: Oké, ja.
• 10:20
  Koos: Dus even voor het gemak. Ook zoveel vrouwen. Het is meestal wel ongeveer 50-50.
• 10:26
  Koos: Misschien is het in die tijd zelfs wel ietsje meer vrouwen. Maar oké,
• 10:29
  Koos: laten we het even simpel houden.
• 10:31
  Koos: Dus dan heb je 1,6 miljoen. Maar dan heb je ook nog kinderen.
• 10:34
  Koos: Nou, in die tijd hadden ze toch wel redelijk wat kinderen volgens mij.
• 10:37
  Koos: Dus je komt al snel, inderdaad, aan die 2,5, 3 miljoen.
• 10:42
  Koos: Door die Rode Zee heen, hè.
• 10:45
  Koos: Een groepje mensen.
• 10:46
  Raphael: Dat is niet even.
• 10:47
  Koos: Nee. Dan, maar ze zaten dus in de val. Want Faro, ze gaan niet voor niks die
• 10:54
  Koos: rode zee in. Omdat Faro...
• 10:56
  Raphael: Ja, die zit op de hielen.
• 10:57
  Koos: Maar die wordt tegengehouden door een grote vuurkolom. En rookwolk of donkere
• 11:03
  Koos: wolk. En ze kunnen niet verder.
• 11:06
  Koos: Dan gaat die wolk weg. Kan een Faro erachteraan.
• 11:12
  Raphael: Ja, Faro niet. Dat zijn troepen.
• 11:15
  Koos: Ja, zijn troepen erachteraan. Heel zijn leger zo'n beetje.
• 11:19
  Koos: Erachteraan. en dan een beetje in het midden van de Rode Zee dan sluit de Rode Zee weer booms,
• 11:29
  Koos: Ja, oké. Jij bent nog steeds niet humoristisch, hè?
• 11:33
  Koos: Oké, daar gaan we verder. Daar gaan we verder.
• 11:37
  Koos: Dat volk, dat trekt een paar dagen daar die woestijn in.
• 11:45
  Koos: En dan hebben ze zoiets van, ja, wat is er hier te eten? We hebben niks te eten.
• 11:54
  Koos: Wat doen we hier eigenlijk in de woestijn? Waarom gaan we niet terug naar Egypte?
• 11:58
  Koos: Want daar hebben we te eten.
• 12:03
  Koos: en zegt van oké, weet je wat jullie willen eten, ik krijg van mij eten en dan
• 12:08
  Koos: stuurt God nou ja, ze worden ochtends
• 12:11
  Koos: wakker en dan ligt er allemaal een soort van brood op de grond ja,
• 12:16
  Koos: manna nou iedereen die zegt maar je mag alleen maar zoveel verzamelen voor één
• 12:23
  Koos: dag er zijn er altijd bij die denken van één dag, ik doe meer wat gebeurt daarmee?
• 12:30
  Koos: Dat bederft gelijk. Het was gelijk, het begon te schimmelen en maden kwam eruit.
• 12:35
  Raphael: Het was heel verse mannen.
• 12:36
  Koos: Het was super verse mannen, maar
• 12:38
  Koos: je kon niet langer bewaren dan één dag en dan was het echt een gelijk.
• 12:42
  Raphael: Het had nog geen,
• 12:46
  Raphael: conservatist, hoe noem je dat? Conserveermiddel.
• 12:48
  Koos: Oh ja, conserveermiddel. Dat kon later pas. Dat kregen ze wel op de zaterdag,
• 12:51
  Koos: kregen ze conserveermiddel. Op de zaterdag, dat kon ze ineens wel voor twee dagen.
• 12:56
  Raphael: De dag voor de sabbat.
• 12:58
  Koos: Of de, ja, oh ja, wij denken, ja, nee, waarschijnlijk, bij hun was de zaterdag
• 13:03
  Koos: waarschijnlijk, dus op de vrijdag dan hadden ze, dus inderdaad,
• 13:08
  Koos: kregen ze voor twee dagen.
• 13:10
  Koos: Nou, dat zover. En ze zeggen, ja, maar we hebben ook nog dorst.
• 13:16
  Koos: Waren ze hier te drinken? Waarom gaan we niet terug naar Egypte?
• 13:19
  Koos: Want daar hadden we te drinken.
• 13:22
  Koos: Nou, Mozes weer. Nou, sla met je staf op die rots en dan heb je te drinken.
• 13:28
  Koos: En ja hoor, hij slaat erop, bad, komt water uit de rots.
• 13:32
  Koos: Nou, dat is toch ook...
• 13:33
  Raphael: Jij vindt dat grappig.
• 13:35
  Koos: Ik vind het echt allemaal grappig. Ik denk van, wat is dit?
• 13:39
  Raphael: Toch?
• 13:40
  Koos: Als je het zo begrijpt. Ik zal het verder vertellen. Oké, nog steeds.
• 13:45
  Koos: Al die mensen. Oké, nou hebben ze dus brood. Elke ochtend hebben ze brood, vers brood.
• 13:51
  Koos: Ze hebben dan nu water uit een rots.
• 13:54
  Koos: Dan gaan ze op een gegeven moment weer verder. En zeggen ze.
• 13:57
  Koos: Brood, daar komt mijn neus uit. Wij willen vlees.
• 14:00
  Koos: Wij willen vlees. Dus.
• 14:03
  Koos: Wat doen wij hier in de wilden? Waarom gaan we niet terug naar Egypte?
• 14:08
  Koos: Want daar hadden we vlees.
• 14:11
  Koos: Oké. Nou. Moos gaat weer terug naar God. Ze willen vlees. Nou. Wat doet.
• 14:17
  Koos: Ik vind dat heel grappig. Moet je opletten. Wat er dan gebeurt.
• 14:20
  Raphael: Ja, ik weet het, ja.
• 14:22
  Koos: Mozes zegt, God, ze willen vlees. Het zegt, God, oké, is goed.
• 14:27
  Koos: Bam. Een heel, echt, echt, niet te tellen, zoveel kilometers in omtrek,
• 14:35
  Koos: kwartels, een soort vogels, een soort eendjes of zo, die strijken daar neer.
• 14:42
  Koos: Echt, ja, je kunt gewoon niet geloven zoveel. Echt ongelooflijk veel.
• 14:46
  Koos: Dus die mensen, die denken van, wow, nou hadden ze vlees. Maar ze pakten echt zoveel vlees.
• 14:53
  Koos: Sommigen dan, hè? Die pakten echt zoveel vlees. Dus ze waren super...
• 14:56
  Koos: Die maakten die beesten allemaal dood, weet ik veel.
• 14:59
  Koos: Maar konden er niet eten zoveel. Die gingen dood.
• 15:03
  Koos: Want ze aten te veel.
• 15:05
  Raphael: Nou ja.
• 15:06
  Koos: Van dat vlees. Maar degene die daar eigenlijk met maten... Die,
• 15:09
  Koos: nou ja. Dus ik... Wow, dat is echt wel...
• 15:14
  Koos: Ja, ik vind het, als je het allemaal zo bekijkt, hoe dat eraan toegaat,
• 15:19
  Koos: ik vind dat wel humoristisch.
• 15:22
  Koos: Of is dat niet het goede woord dan?
• 15:24
  Raphael: Ja, ik weet niet.
• 15:25
  Koos: Hoe kijk jij er tegenaan?
• 15:26
  Raphael: Ja, wonderlijk.
• 15:28
  Koos: Wonderlijk.
• 15:29
  Raphael: Ja.
• 15:29
  Koos: Ja, wonderlijk.
• 15:30
  Raphael: Ja, maar om daar de humor van in te zien, want jij zit er heel veel humor in eigenlijk.
• 15:36
  Koos: Ja, als ik het nou zo van een afstandje zo bekijk hoe dat dan gaat,
• 15:39
  Koos: maar vooral die mensen, die zitten de hele tijd te mopperen.
• 15:43
  Koos: en nou ja, dus eerst wilden ze brood toen wilden ze water, toen wilden ze vlees
• 15:49
  Koos: en dat wordt elke keer ook gewoon zo,
• 15:54
  Koos: gefaciliteerd vanuit vanuit God ja.
• 15:57
  Raphael: Ik weet niet, ik begin er dan gelijk weer met zo'n geestelijke oog naar te kijken,
• 16:01
  Raphael: hoe kijk jij er tegenaan dan?
• 16:03
  Raphael: nou ja, zo van blijkbaar moet je dus om dingen gaan vragen als je iets wilt,
• 16:08
  Raphael: aan hem als vader of aan Jezus Christus dan in dit geval,
• 16:13
  Raphael: en dan doet hij dat terwijl hij echt wel weet wat de noden zijn van die mensen,
• 16:20
  Raphael: waarom geef hij dat niet gewoon direct waarom ziet hij er niet al uit voorzorg in of voorhand in,
• 16:29
  Raphael: blijkbaar is dat toch een les die wij dan moeten leren dat we niet zomaar alles,
• 16:35
  Raphael: toegeschoven krijgen wat we nodig hebben ook al is het zo dat we het alleen
• 16:40
  Raphael: maar krijgen en als vader vindt dat we het nodig hebben,
• 16:44
  Raphael: dus dan moeten we blijkbaar alsnog om dingen vragen.
• 16:47
  Raphael: En ik merk dat ook wel bij mijn eigen kinderen, het opvoeden is dat ik geef
• 16:52
  Raphael: ze ook niet continu alles ook omdat ik niet alleen maar bezig ben met wat zij
• 16:56
  Raphael: nodig hebben maar als zij dan om iets vragen, denk ik oh ja,
• 17:01
  Raphael: prima krijg je van mij en ook precies wat je gevraagd hebt.
• 17:07
  Koos: Oké, dus het is wel een soort van parallel.
• 17:11
  Raphael: Ja.
• 17:12
  Koos: Ja. Je ziet al die wonderen.
• 17:16
  Raphael: Ja.
• 17:17
  Koos: Mozes zegt, trek hier weg uit Egypte. God heeft mij naar jullie toegebracht
• 17:21
  Koos: om jullie hier uit Egypte weg te halen.
• 17:23
  Koos: Ze zien al die wonderen. En toch blijven ze elke keer weer, daarop terugkomen
• 17:30
  Koos: we, we willen terug naar Egypte.
• 17:32
  Raphael: Ik snap daar niks van.
• 17:34
  Koos: Dat is toch ongelooflijk. Ongelooflijk.
• 17:37
  Raphael: Ja, en echt. Ze worden zelfs begeleid door een wolk.
• 17:42
  Koos: Ja, in een vuurkolom. In de nacht. In een wolk.
• 17:47
  Raphael: Dus zij zien zoveel. En wij worden gevraagd om het geloven blind te geloven eigenlijk.
• 17:53
  Koos: Ja.
• 17:54
  Raphael: En zij zien het gewoon allemaal.
• 17:56
  Koos: Ja.
• 17:56
  Raphael: En zij willen het niet accepteren.
• 17:58
  Koos: En dan nog zeggen ze, nou, ik wil terug naar Egypte.
• 18:01
  Raphael: Ja, want daar hadden we het beter. Al in de slavernij.
• 18:04
  Koos: Ja, daar hadden we het beter.
• 18:08
  Koos: Ik vind het echt wonderlijk.
• 18:10
  Raphael: Maar daarom moesten ze ook natuurlijk 40 jaar door zijn heen.
• 18:13
  Koos: Nou, dat was dus weer iets anders. Die 40 jaar, die komt dus,
• 18:17
  Koos: dan zijn ze er eigenlijk, waar ze naar het beloofde land.
• 18:21
  Koos: En dan zegt God, nou, stuur van elke stam iemand dat beloofde land in.
• 18:27
  Koos: En laat ze maar eens kijken wat voor land dat is.
• 18:33
  Koos: En wie daar wonen en hoe dat er allemaal aan toe gaat. Dus ze sturen twaalf,
• 18:37
  Koos: want het zijn twaalf stammen, twaalf verspieders,
• 18:41
  Koos: of verspieders, hoe noem je dat, twaalf scouts, sturen ze het land in,
• 18:48
  Koos: het beloofde land in, waar God ze eigenlijk naartoe wilde leiden.
• 18:54
  Koos: En twaalf daarvan komen terug.
• 18:58
  Koos: Nou, wat is hun verslag? tien van de twaalf die zeggen van het is een prachtig
• 19:06
  Koos: land, maar die mensen die krijgen wij nooit, die kunnen we nooit veroveren.
• 19:14
  Koos: Laten we maar terug gaan naar Egypte.
• 19:18
  Koos: Dat is echt ongelofelijk. Het is echt ongelofelijk dat ze zeggen van nou,
• 19:22
  Koos: dit wordt niks. Laten we terug gaan.
• 19:25
  Koos: Twee zeggen van, ja, doe niet zo gek. Onze God is een God, machtig God.
• 19:30
  Koos: is een god van wonderen dat is appeltje eitje het is een prachtig land laten
• 19:36
  Koos: we het naar binnen trekken,
• 19:38
  Koos: nou ja 10 tegen 2 dus dan zeggen ze nou dat gaan we dit niet doen en dan zegt god van nou wacht maar,
• 19:48
  Koos: Dan gaan jullie...
• 19:49
  Raphael: Op basis van twaalf mensen.
• 19:51
  Koos: Op basis van...
• 19:53
  Raphael: Gaan er tweeënhalf, drie miljoen moeten onder lijden.
• 19:56
  Koos: Veertig jaar lang.
• 19:58
  Raphael: Ja.
• 19:58
  Koos: Ja, tien mensen dan. Die tien mensen. Die anderen, die twee...
• 20:02
  Raphael: Ik ben nu drieënveertig.
• 20:04
  Koos: Ja, nou precies. Ja. Heb jij eigenlijk tot nu toe dan gewoon rondgedoeld...
• 20:10
  Koos: Eindelijk nu ben je het beloofde land binnen kunnen gaan.
• 20:14
  Koos: Alleen die twee, alle anderen moesten eerst allemaal dood zijn.
• 20:18
  Koos: Alleen die twee zijn dus het beloofde land.
• 20:21
  Koos: Dat was Joshua. Of de eerste naam was Hosea.
• 20:27
  Koos: Maar toen werd die Joshua genoemd. En die andere, ben ik zijn naam even kwijt.
• 20:33
  Koos: Maar die, kan ik je het ergens wel vertellen?
• 20:36
  Koos: Die mocht het beloofde land in.
• 20:43
  Raphael: Ja. Ik vind het eigenlijk bijna gewoon...
• 20:49
  Raphael: Niet humoristisch wat God of wat Christus daar gedaan heeft, maar gewoon gruwelijk.
• 20:56
  Koos: Gruwelijk?
• 20:57
  Raphael: Ja.
• 20:58
  Koos: Oké. Nog een ander voorbeeldje, dan ben ik bijna klaar met een ander voorbeeldje.
• 21:02
  Koos: Ze zitten weer te zeuren en te doen, stuurt God vuurige slangen.
• 21:07
  Koos: Of vuurige slangen, hoe zeg ik? Giftige slangen.
• 21:09
  Raphael: Ja.
• 21:10
  Koos: Slangen die, nou, er wordt gebeten, dan ga je dood. Ja, dat is niet zo prettig.
• 21:14
  Koos: Of werd je in ieder geval eerst ziek en dan bijna dood. Dus ze zegt van,
• 21:17
  Koos: oh, Mozes, Mozes, we hebben iets gedaan wat niet goed was.
• 21:22
  Koos: En ze hadden weer zitten zeuren over God en tegen God en allemaal mopperen,
• 21:26
  Koos: mopperen, mopperen. En dan hadden ze wel door, oh crap, zijn we weer te ver gegaan.
• 21:31
  Koos: Omdat die slangen hun allemaal aan het bijten waren en dat ze daarvan heel ziek werden.
• 21:36
  Koos: Tot doodens toe had God gezegd, oké, dan maak een kopere slang.
• 21:43
  Koos: en als die kopere slang, als ze daarnaar kijken dan gaan ze niet dood,
• 21:49
  Koos: dan worden ze weer beter nou vind je dat ook niet humor?
• 21:54
  Raphael: Ja die is, ik vind die wel weer grappig maar dat is echt gewoon zo'n ja,
• 22:00
  Raphael: hoe noem je dat een aparte vorm van humor maar wel van lekker simpel,
• 22:06
  Raphael: van kijk daar maar naar een andere slang je.
• 22:10
  Koos: Wordt gebeten door een slang Kijk maar, die slang.
• 22:12
  Raphael: En klaar.
• 22:13
  Koos: En klaar. Veel mensen die kijken er niet naar. Die gaan dus gewoon dood.
• 22:19
  Raphael: Ja.
• 22:19
  Koos: Ja.
• 22:20
  Raphael: Omdat het dan te simpel is of zo.
• 22:23
  Koos: Ja.
• 22:24
  Raphael: Geen idee.
• 22:24
  Koos: Ik wil met dit, ik wil hier nu dus God zeker niet belachelijk maken.
• 22:29
  Koos: Dat wil ik niet doen. Maar als ik er zo van een afstandje naar kijk, kijk.
• 22:36
  Koos: Ik hou van God en ik hou ook van Christus en ook Jehove in het Oude Testament.
• 22:41
  Koos: Maar ik denk van, wow, als ik het zo lees en ik denk van, ongelooflijk jongen.
• 22:48
  Koos: Dat is echt niet normaal.
• 22:50
  Koos: En dan ook, nou ja, het ene naar het andere. En die mensen blijven maar roepen
• 22:55
  Koos: van, oh, we gaan terug naar Egypte.
• 22:57
  Raphael: Ja, dat is wel verwonderlijk inderdaad.
• 22:59
  Koos: Ja,
• 23:02
  Koos: misschien heb ik het zelf ook wel in mijn leven. Dat ik soms te veel denk van,
• 23:05
  Koos: dat ik God te weinig betrek in mijn leven. Of te weinig vertrouwen op God.
• 23:13
  Koos: Dat dingen goed komen. Te veel aan het piekeren ben of stress heb van bepaalde dingen.
• 23:18
  Koos: Als ik nou eens wat meer op God vertrouw en meer God erbij betrek,
• 23:22
  Koos: dan gaat het wat soepeler.
• 23:25
  Koos: Dus ja, kijk ook wel een beetje naar. Ja, en niet vergeten.
• 23:28
  Raphael: Niet vergeten wat hij allemaal gedaan heeft in je leven.
• 23:30
  Koos: Ja, juist. Hoe vaak vergeet ik ook wel niet dingen wat God allemaal in mijn leven heeft gedaan.
• 23:36
  Raphael: Ja, makkelijk. Ik denk dat we dat heel makkelijk doen ook in ons leven.
• 23:40
  Raphael: En hoe groot sommige wonderen ook zijn.
• 23:43
  Raphael: En daarom wordt ook weleens gezegd bij ons in de kerk. Als je ervaringen hebt gehad, schrijf die op.
• 23:51
  Raphael: En als je in moeilijkere tijden zit, lees dat weer terug.
• 23:55
  Raphael: Vandaar dat het dan zo belangrijk is om bijvoorbeeld je dagboek bij te houden.
• 23:59
  Raphael: Waar je je ervaring in opschrijft.
• 24:01
  Koos: Nou.
• 24:02
  Raphael: Omdat je komt zeker weten in zwaar weer.
• 24:06
  Koos: Nou goed, ik heb je niet helemaal kunnen overtuigen dat Gods humor heeft.
• 24:10
  Raphael: Cynisch denk ik.
• 24:12
  Koos: Cynisch?
• 24:12
  Raphael: Is dat het juiste?
• 24:13
  Koos: Ik vind jou, de eerste vind ik beter, wonderlijk.
• 24:17
  Raphael: Wonderlijk, ja.
• 24:18
  Koos: Ja, want mijn conclusie is, Gods is echt een machtig God.
• 24:24
  Koos: Een God van wonderen, maar ook een God van bevrijding.
• 24:28
  Koos: Hij heeft ze allemaal bevrijd. Hij heeft bevrijd van de Egyptenaren,
• 24:31
  Koos: hij heeft ze bevrijd van die slangen, bevrijd van honger, bevrijd van dorst,
• 24:36
  Koos: bevrijd noem het allemaal maar op en dus God is echt een God van ja,
• 24:41
  Koos: je bevrijden van allerlei,
• 24:45
  Koos: onmogelijke situaties of problemen ja.
• 24:48
  Raphael: Natuurlijke mens ook, ja.
• 24:50
  Koos: Hij is echt machtig dus nou, dat wil ik even met jou bespreken vandaag dankjewel Koos ja,
• 25:02
  Koos: Het.
• 25:02
  Raphael: Vond wel een leuk.
• 25:03
  Koos: Onderwerp.
• 25:04
  Raphael: Ja, het vond wel een leuk onderwerp.
• 25:06
  Koos: Maar wonderbaar, dus niet.
• 25:09
  Raphael: Maar dat is een exodus voor je, hè?
• 25:12
  Koos: Yes.
• 25:13
  Raphael: Bijzonder stukje Bijbel.
• 25:15
  Koos: Ja, en een stukje nummerie ook. Of nummerie, ja.
• 25:19
  Raphael: Die komt daarna, toch?
• 25:20
  Koos: Ja, die komt daarna. Dat gaat dan meer over. Leviticus hoort er ook nog bij.
• 25:25
  Koos: Nou, een aantal boeken waar dit allemaal in... Ik heb even een heel snel soort...
• 25:31
  Raphael: Dat is wel een beetje het basisverhaal, wat heel uitgebreid verteld wordt met
• 25:35
  Raphael: allemaal dingen die tussendoor komen.
• 25:38
  Koos: Ja, precies.